Nieuws

De troep van de office warming is opgeruimd. Alles lijkt succesvol. Maar zo makkelijk was het niet. Oprichter Leon Caren vertelt.

Gepost op 3 mrt 2016 om 15:12 door Leon Caren

En toen waren we verhuisd.

Internet deed het niet. Het was ijskoud en de keuken zat er nog niet in. Zo gaat dat bij ons wel vaker. Het idee is machtiger dan de uitvoering. We stappen regelmatig in een rijdende trein, zonder duidelijk idee waar het naartoe gaat. Maar waar Bas en ik ooit met zijn tweeën verantwoordelijk waren voor de gevolgen van onze dadendrang, zitten er nu zo’n 15 mensen bij ons op kantoor, die zo goed en zo kwaad als het gaat proberen om onze ideeën in de praktijk te brengen. Supergaaf natuurlijk. Maar nu hebben het koud, en het internet werkt niet.

Het voelt soms alsof we in tweede versnelling, op volle touren op de snelweg rijden. Los van dat dit een slappe verwijzing is naar de openingstune van Friends is het ook een teken aan de wand. Maar naar buiten toe lijken onze projecten vaak een geoliede machine. Dat is dan ook wel weer grappig. Zo zitten we nu middenin een campagne, die eigenlijk per ongeluk ontstaan is. Mediapartnerschap met Parool, interview in NRC, grote straatcampagne via Centercom, lancering van de nieuwe website; het master-plan ontvouwt zich. Natuurlijk werken we keihard om al die dingen voor elkaar te krijgen, maar dat het allemaal tegelijk op zijn plek valt is meer geluk dan wijsheid.

Ik keek laatst naar de documentaire over The Eagles. Een soort Spinal Tap in real life. Te kitsch voor woorden. Maar ik heb The Greatest Hits van The Eagles vroeger zo vaak gehoord, dat ze bij mij weinig fout kunnen doen. Als is hun laatste plaat, naar aanleiding van 9/11 wel een flink staaltje zelf-overschatting, maar dat terzijde. Joe Walsh zegt in die documentaire: “You know, there’s a philosopher who says, ‘As you live your life, it appears to be anarchy and chaos, and random events, non-related events, smashing into each other and causing this situation or that situation, and then, this happens, and it’s overwhelming, and it just looks like what in the world is going on. And later, when you look back at it, it looks like a finely crafted novel. But at the time, it don’t.’”

Nou goed, dat dus. Misschien is onze machine wel degelijk geolied, en zit het met die versnellingsbak ook wel goed. Het internet is inmiddels gefixed, de keuken zit erin, er zijn extra verwarmingen, de planten hangen, en terwijl ik dit schrijf worden de laatste lampen opgehangen. Door het raam zie ik de auto’s op de snelweg voorbij razen. Voorwaarts.

 

 

 

 

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te optimaliseren. Door cookies te accepteren help je ons om We Are Public verder te verbeteren. Meer informatie over ons cookie- en privacy beleid vind je hier.