Nieuws

Onze nieuwe kunstredacteur: Jasmin Farag. “Vroeger kon ik ook niks met performance art.”

Gepost op 16 aug 2016 om 11:01 door Liedewij Loorbach

Kunst hoeft wat Jasmin Farag (28) betreft niet alleen intellectueel te zijn. Het mag ook grappig zijn, als het maar iets losmaakt of raakt. “Ik wil de leden van We Are Public graag laten zien wat er allemaal is aan kunst, van serieus tot humoristisch,” zegt onze nieuwe kunstredacteur.

Wat voor kunst check je graag?
“Dat is nogal veranderd sinds ik kunstgeschiedenis heb gestudeerd. Vroeger was het vooral renaissance schilderkunst, nu richt ik me meer op hedendaagse kunst en ook performances. Ik houd van kunst die je helpt om de wereld beter te begrijpen, van kunst met maatschappelijke thema’s. Het hoeft van mij trouwens helemaal niet altijd intellectueel te zijn hoor, het mag ook gewoon grappig of mooi zijn. En ik kan, zelfs als feminist, ook genieten van Sex and the City.

 Wat is je eerste herinnering aan kunst?
“Mijn moeder nam me mee naar tentoonstellingen. Ik herinner me vooral museum De Pont in Tilburg, ik ben opgegroeid in Breda. De grote lichte ruimte maakte veel indruk. En ik herinner me een werk van Anish Kapoor. Je moest door een gat een donkere ruimte in kijken en dan zag je langzaam een grote ronde cirkel opdoemen. Ik weet nog dat ik minutenlang heb staan kijken.”

Hield je als kind al van kunst?
“Ja, ik was ook een beetje een nerd. Ik vond kunst interessant en ik hield ook erg van archeologie. Het Louvre, een museum vol oude kunst in Caïro: mijn zusjes wilden dan liever buiten spelen, ik stond met open mond te kijken en wilde niet weg. Op de middelbare school deed ik trouwens niet veel met kunst, ik hockeyde en zat op klassiek ballet.”

Je hebt uiteindelijk kunstgeschiedenis gestudeerd. Waarom?
“Ik was begonnen met studeren in de commerciële hoek, bedrijfswetenschappen en communicatiewetenschappen. Daarna switchte ik naar de studie Media & Cultuur, want ik miste iets, uitdaging. Daarnaast werkte ik bij een online advertising agency. Ik was 23, verdiende er heel goed, ongeveer wat mijn vrienden nu verdienen, haha. Maar ik vond het totaal niet inspirerend. Ik wilde meer verdieping. Kunstgeschiedenis gaan studeren was een goede keuze. Het hielp – en helpt – mij begrijpen hoe onze wereld en geschiedenis in elkaar zit.”

Je doet nu een master Museumstudies naast je werk in het Veem House voor performance. Veel mensen kunnen niet zoveel met performance. Wat was de eerste performance die jij tof vond?
“Ik begreep er vroeger weinig van. De eerste keer dat een performance me raakte was tijdens een excursie met mijn studie naar Berlijn. Ik kwam halverwege binnen bij de performance en dacht meteen ‘wow, wat overkomt me nu?’. Het was een mix tussen videokunst en performance door Wu Tsang & Boy Child, getiteld A Day in the Life Bliss. Het was choquerend en ging over gender, heel erg een onderwerp van nu.”

Waar ga je de leden heen sturen?
“Naar alles wat ik mooi en interessant vindt, en naar spannende plekken. Ik kan iets kiezen omdat ik het visueel prachtig vind, of omdat ik het inhoudelijk interessant vind. Plekken die ik zelf in de gaten houd zijn, behalve de grote musea, W139, De Oude Kerk en FramerFramed. En nu ik redacteur ben van We Are Public ga ik alles nog beter in de gaten houden.”

Jasmin in vijf filmpjes

Boychild
“Helaas kon ik niet zo’n goed fragment vinden bij het werk van Wu Tsang of Boychild. Maar dit geeft een beetje een idee van wat Boychild zoal maakt.”

(Jazz)muziek
“Eén van mijn muzikale inspiraties: Amy Winehouse tijdens het concert Sheperd’s Bush Empire. Ik schrijf ook liedjes, maar alleen voor mezelf en familie misschien, ik heb er totaal geen ambities mee.”

Ed Atkins
“Een fragment uit het werk Ribbons dat werd tentoongesteld in Recent Ouija (de tentoonstelling in het Stedelijk Museum waar ik mijn bachelor kunstgeschiedenis mijn scriptie over schreef). Dit werk riep veel vragen bij me op en ik bleef er nieuwe dingen in ontdekken.”

À bout de souffle
 Tijdloze Franse nouvelle vague-film. Een klassieker die nooit verveelt; de muziek, de taal, de beelden.

Game of Thrones
“Ik houd van Scandinavische thrillers/series (zoals Borgen,The Killing, The Bridge) en hield me altijd verre van fantasy en science fiction, maar tegenwoordig ben ik redelijk geobsedeerd door Game of Thrones.”

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te optimaliseren. Door cookies te accepteren help je ons om We Are Public verder te verbeteren. Meer informatie over ons cookie- en privacy beleid vind je hier.