Portret van een gemarginaliseerde gemeenschap

Toni is 15 jaar oud en woont in Cañada Real, de grootste informele nederzetting van Europa, aan de rand van Madrid. Hij is trots op zijn familie van schrootverzamelaars en brengt zijn dagen door met zijn grootvader, die hij bewondert en overal volgt.

De film ontvouwt zich via Toni's stille maar oplettende blik, een mengeling van onschuld, veerkracht en stille rebellie. Zijn reis weerspiegelt de strijd van een generatie gevangen tussen waardigheid en ontheemding. De film legt vluchtige momenten van schoonheid vast te midden van het stof en verval van een verdwijnend landschap, in zowel een coming-of-age verhaal als een politieke elegie. Het is een ontroerend bewijs van veerkracht, saamhorigheid en de blijvende kracht van het licht, zelfs in de donkerste hoeken van de stad.