Rauwe monoloog over intergenerationele trauma's

Na jarenlange radiostilte ontvangt Diya het bericht over het overlijden van haar vader, die ze alleen kent uit fotoalbums en verhalen van anderen. Deze verhalen portretteren hem als een boeman, een symbool van giftige masculiniteit. In het crematorium wordt Diya overspoeld door woede, verontwaardiging en machteloosheid.

Dil Mein (Hindi voor 'In het hart') is een indringende monoloog over rouw, trauma en zelfdefinitie, verweven met muziek en een liefdevolle zoektocht naar verbinding.