Over angst die zich in je nestelt en je overneemt

Ik ken Dalton als een maker die eerlijk en uitgesproken is, ook wanneer die eerlijkheid frictie oplevert met andere makers, dansers of zelfs de sector. Dat is iets wat ik enorm in hem bewonder en wat ook in dit nieuwe werk lijkt door te schemeren. Laat ik dat voorbeeld volgen en zelf ook eerlijk zijn: ik heb regelmatig last van angstklachten. Er is zelfs een periode geweest waarin dat mij op dagelijkse basis belemmerde. Het klinkt daarom verfrissend hoe Dalton in deze voorstelling zijn eerlijkheid als instrument lijkt te gebruiken om het over angst te hebben: niet alleen als iets wat je kunt omzetten als kracht, maar ook als iets wat uitputtend kan zijn.