Opeens sta je een feestje te bouwen met "saaie" een dichter.

Huisdichter, stadsdichter, kantoordichter, clubdichter… Het maakt niet uit waar je Joost Oomen neerzet, hij maakt poëzie. Geen brave rijmpjes, maar absurdistische woordkunst die je frontale kwab doet smelten. En nét op het moment dat je denkt dat het niet gekker kan, komt ‘ie met een Fries garage-jazz ensemble aankakken.

En niet zomaar een Fries garage-jazz ensemble, maar the one and only Kruidkoek. Deze vijf hyperactieve jazzpunks maken sophisticated conservatorium-core voor zuiplappen, óf ze maken zuipen sophisticated. Het is maar net hoe je het bekijkt. En hoe je het ook bekijkt, na een paar minuten Kruidkoek zie je toch alleen nog maar sterretjes, dus wat maakt het uit?