Monumentale tekeningen en schilderijen

Some Wild Kind of Language, de eerste museale tentoonstelling van Adam Pendleton in Nederland, is te zien in de centrale ruimtes van het historische gebouw van het Stedelijk. Pendleton gebruikt met de omloop van het trappenhuis uit 1895 een historisch belangrijke ruimte van het museum. In 1938 schilderde conservator Willem Sandberg de donkere bakstenen muren van het trappenhuis wit, waarmee hij een van de eerste ‘white cubes’ ter wereld creëerde. In zijn ‘black cube’ presenteert Pendleton een reeks nieuwe werken: acht monumentale Basic-tekeningen, de grootste die hij tot nu toe heeft gemaakt. Met gouden inkt op matzwart papier introduceert Pendleton goud niet alleen als kleur, maar ook als een materiaal dat zich beweegt tussen licht en ondoorzichtigheid, aanwezigheid en verdwijning. 

Pendleton toont ook schilderijen, waaronder nieuwe, in de IMC Erezaal van het Stedelijk - precies de plek waar het museum vroeger de monumentale abstracte werken van kunstenaars als Barnett Newman en Willem de Kooning presenteerde. Met zijn grote abstracte werken, waarin hij elementen gebruikt van graffiti, zeefdruk, stenciltechnieken en een stijl die hij 'Black Dada' noemt, plaatst Adam Pendleton zich nadrukkelijk in die traditie.