Je opofferen voor de goede zaak

Of het nu 1940 is of 2026: de een stort zich zonder aarzeling in het verzet, terwijl een ander angstig wegkijkt. Waarom wel de een, en niet de ander? En van de mensen wier leven door onderdrukkende regimes abrupt en vroegtijdig werd afgebroken – waar verdwijnt al dat leven naartoe? Al die ongeleefde jaren, al dat niet beleefd geluk, is dat helemaal verdwenen? Of kunnen we dat op een manier nog laten rondzingen?