Blog overzicht
Achtergrond

Yoeri Albrecht

Gepost op 12 jul 2014 om 10:26 door We Are Public

Achter het succes van We Are Public schuilen vele gezichten. Van de leden die We Are Public mogelijk maken tot de breinen achter het culturele aanbod in de stad. Onze redactie stellen we je al voor in de serie Ontmoet de redactie. Op deze plek vestigen we de aandacht op alle andere Public Figures. Vandaag de directeur van de Balie: Yoeri Albrecht.

Waarom denk je dat We Are Public een goed idee is?
Er zijn natuurlijk meerdere redenen. Op een hoog abstractie niveau: kunst bestaat niet als het geen publiek heeft. Als je op je zolderkamer schildert maar niemand ziet je werk, of je speelt trombone in een achterkamer, waar niemand je kan horen, dan is dat geen kunst. Publiek is een noodzakelijke voorwaarde voor het bestaan van kunst. De mensen dragen filosofisch en praktisch bij aan de kunst, zijn eigenlijk mede-schepper van de kunst. Een andere, meer praktische reden, is dat We Are Public een breed publiek in beweging zet.

Wat betekent We Are Public voor de Balie?
We hopen op publieksverbreding. Bij de Balie organiseren we 1000 one-off unieke happenings per jaar. Iedere voorstelling trekt zijn eigen publiek, we zoeken dus dagelijks nieuw publiek. We Are Public brengt ons programma onder de aandacht bij iemand die bijvoorbeeld graag Foam bezoekt. Die persoon is vast ook geïnteresseerd in een debat over kunstpolitiek dat wij organiseren.

Welke culturele activiteiten onderneem je het liefst?
Ik houd enorm van musea, en het kijken naar schilderkunst. De erezaal van het Rijksmuseum is een plek waar ik graag kom. Avercamp, Van Ruisdael, Rembrandt, wat een prachtige dingen hangen daar naast elkaar.

Door welke film / boek / muziek / kunst / voorstelling ben je de afgelopen tijd het meest gegrepen?
Op het Holland Festival zag ik een erg bijzonder stuk moderne muziek, niet iets waar ik normaal gesproken de grootste interesse voor heb. Het was het stuk Prometeo van de Italiaanse componist Luigi Nono, uitgevoerd in de gashouder in het Westerpark. Het koor en orkest was overal om het publiek heen gesitueerd, waardoor je omgeven werd door geluid.
Ook las ik Leven en lot van Vasili Grossman, een roman over Stalin en Hitler. Een ongelooflijk boek, met de allure van Oorlog en Vrede.

Wat doe je als je culturele honger is gestild?
Dan drink ik graag een glas goede wijn. Maar dan ook echt een goede. Het leven is te kort om slechte wijn te drinken.

Foto: Ivo van der Bent

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te optimaliseren. Door cookies te accepteren help je ons om We Are Public verder te verbeteren. Meer informatie over ons cookie- en privacy beleid vind je hier.