Blog overzicht
Programma

Sneak-throughs en onverwachte ontmoetingen: Unfair18

Gepost op 19 mrt 2018 om 14:00 door Mark Minkjan

De avontuurlijke selectie van de Amsterdamse kunstbeurs Unfair18 wordt gemaakt door kunstenaars, in plaats van door galeries. Dat belooft een ontdekkingstocht! Unfair18 wil het sociale en spontane van de kunstbeurzen uit vervlogen tijden terugbrengen in een nieuw jasje. Onze architectuurredacteur Mark Minkjan sprak met Tomas Dirrix, de architect van de kunstbiënnale. Krijg alvast een sneak-through op de presentatie van grensverleggende kunst.

Unfair2018 onderscheidt zich in verschillende opzichten van de gemiddelde kunstbeurs, waar galeries blokjes ruimte huren om werk tentoon te stellen van de kunstenaars die ze vertegenwoordigen. Op Unfair vertegenwoordigen kunstenaars zichzelf. Ze bouwen de tentoonstelling gezamenlijk op.

Ook het ontwerp van de tentoonstelling is elk jaar uniek. Voor iedere editie wordt een jonge architect gekozen met het best ruimteplan voor de Zuiveringshal op het Westergasterrein. Voor Unfair18 is dat Tomas Dirrix, die voor het winnende tentoonstellingsontwerp heeft geput uit historische voorbeelden van fairs; tijdelijke uitstallingen zoals beurzen, jaarmarkten en kermissen. In tegenstelling tot de rechtlijnigheid en onpersoonlijkheid op reguliere kunstbeurzen, wil Tomas juist het sociale, onverwachte en uitbundige terugbrengen.

Studio Tomas Dirrix

Mark: Kun je iets vertellen over die historische voorbeelden?

Tomas: Beurzen zijn tegenwoordig overal ter wereld hetzelfde, ze zijn erg systematisch. Unfair wil zich graag afzetten tegen de conventionele commerciële beurzen, daarom vond ik het interessant om te kijken wat de kwaliteiten van vroegere beurzen zijn en die juist te omarmen. Ze waren namelijk allesbehalve systematisch, maar een uitvergroting van publieke leven – een tijdelijke plek waarin handel, spontane ontmoetingen, vreugde en feest centraal stonden.

Mark: De ideale publieke ruimte, zoals bekende sociologen als Richard Sennett ze graag zien.

Tomas: Ja! En het interessante is dat het niet per se ontworpen plekken waren. Op dorpspleinen of kruispunten van belangrijke wegen ontstonden al in de tijden van de Romeinen tijdelijke nederzettingen waar goederen werden verhandeld. Daarnaast werd er op die plekken ook gelachen, gedronken en gevierd. Mensen brachten tenten mee in allerlei vormen en installeerden die zelf, opgetrokken door stokken en doeken. De hangende doek is een element dat ik vaak terug zag komen – of het nu ging om tenten, kraampjes of een lap die de hoogte in was getrokken.

Studio Tomas Dirrix

Mark: Hoe hoop je dat bezoekers dit zullen ervaren tijdens Unfair18?

Tomas: De Zuiveringshal heb ik benaderd als open ruimte in de stad die wordt betrokken door kunstenaars. Natuurlijk moeten er ook strekkende meters witte muur in de tentoonstelling komen om werken te kunnen tonen. Dus ik heb vier lange muren ingetekend, die ik vervolgens heb opgebroken, uitgesneden, gebogen en gevouwen zodat er verschillende hoekjes, ruimtes en doorkijkjes ontstaan. De uitsnedes in de muren refereren aan de stokken en doeken van historische tentoonstellingen. Het geheel kenmerkt zich dus meer door allerlei sneak-throughs.

Zo hebben alle veertig kunstenaars hun unieke eigen ruimte, waardoor het geheel weer lijkt op de verzameling aan elkaar geregen tenten en kraampjes op de beurzen van vroeger. Doordat ze allemaal hun eigen stukje opbouwen en dus samen de hele tentoonstelling, gaat de groep een sociale verbinding aan. In plaats van het huren van vierkante meters zoals op de meeste beurzen, is het hier echt een joint effort.

Studio Tomas Dirrix

De meeste kunstenaars zullen vier dagen lang aanwezig zijn op Unfair. Een groot verschil met reguliere kunstbeurzen, waar galeriehouders de kunstenaars vertegenwoordigen. Hopelijk ontstaan er door de aanpak van Unfair nieuwe sociale momenten tussen bezoekers en kunstenaars. Die sociale momenten worden gestimuleerd doordat er met voorhanden zijnde materialen zitjes kunnen worden gebouwd die appelleren aan Ottomaanse zitplekken met tapijten, lage zittingen en kussens. Ook kijken we of we een verhoging of een trap kunnen bouwen die je overzicht over de situatie biedt, maar ook een moment om je publieke stem te verheffen.

Unfair18 vind plaats van 29 maart tot 2 april in de Zuiveringshal van het Westergasterrein in Amsterdam. Zondag 1 april kun je de tentoonstelling gratis bezoeken met je We Are Public-pas.

 

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te optimaliseren. Door cookies te accepteren help je ons om We Are Public verder te verbeteren. Meer informatie over ons cookie- en privacy beleid vind je hier.