DE EERSTE KEER

Verdwalen in een snoeptuin

8 juni 2026

Sommige passies dienen zich al vroeg aan, lang voordat je begrijpt welke plek ze in je leven zullen innemen.

Voor Priscilla begon het allemaal bij een stuk over prinsessen in een snoeptuin. Vanaf dat moment wist ze dat het podium haar thuis was. Ze heeft een les geleerd: blijf zelf geloven in wat je wilt bereiken, ook als anderen dat niet doen.

Als ik ergens mijn zinnen op had gezet, dan ging ik ervoor.

Priscilla PancrasTheatermaker

Ik was zes jaar toen ik voor het eerst op het toneel stond. Het stuk ging over prinsessen die absoluut niet mochten snoepen uit de geheime snoeptuin. Wie dat toch deed, veranderde namelijk in een heks. In mijn ogen was het het mooiste verhaal dat er bestond, en ik wilde niets liever dan daar onderdeel van zijn.

Alleen was er één probleem: ik was eigenlijk nog te jong om mee te doen. Volgens de regels moest ik nog zeker 4 jaar wachten. Dat vond ik onacceptabel. Als ik ergens mijn zinnen op had gezet, dan ging ik ervoor. Mijn moeder vertelt nog weleens dat ik er alles aan deed om te bewijzen dat ik oud genoeg was om bij de groep te horen. Blijkbaar was ik behoorlijk overtuigend, want uiteindelijk mocht ik toch meedoen.

Ik vond het magisch: de kostuums, de repetities, de spanning vlak voordat het gordijn openging en het applaus aan het einde.

Priscilla PancrasTheatermaker

En daar stond ik dan. Als klein ukkie tussen allemaal veel grotere kinderen. Ik keek tegen ze op, maar voelde me tegelijkertijd precies op mijn plek. Ik vond het magisch: de kostuums, de repetities, de spanning vlak voordat het gordijn openging en het applaus aan het einde. Dat eerste moment op het toneel voelde als thuiskomen, zonder dat ik toen al wist waarom.

Als ik nu weleens onzeker ben of twijfel of ik ergens wel goed genoeg voor ben, denk ik terug aan dat zesjarige meisje. Aan haar koppigheid, haar enthousiasme en haar overtuiging dat ze erbij hoorde, ook al zeiden de grote mensen eerst van niet. Zij liet zich niet tegenhouden door een regel of een afwijzing. Ze bleef geloven dat het kon en was bereid daarvoor haar best te doen.

Soms moet je gewoon blijven geloven in wat je wilt bereiken, ook als anderen daar nog niet meteen in geloven.

Priscilla PancrasTheatermaker

Die herinnering helpt me nog steeds. Ze herinnert me eraan dat je niet altijd meteen een 'ja' krijgt, maar dat doorzettingsvermogen, vertrouwen in jezelf en hard werken vaak meer kunnen betekenen dan je denkt. Soms moet je gewoon blijven geloven in wat je wilt bereiken, ook als anderen daar nog niet meteen in geloven.

Check de pagina van Priscilla Pancras