Blog overzicht
Nieuws

Vijf dingen die je moet weten over God’s Own Country

Gepost op 5 apr 2018 om 15:44 door Basje Boer

God’s Own Country is een prachtig, gevoelig en sterk in beeld gebracht liefdesverhaal, en het speelfilmdebuut van de Britse regisseur Francis Lee. Tot zover het oordeel. Maar wat moet je nog meer over de film weten voordat je ‘m gaat zien? We somden vijf dingen voor je op.

1. Over het verhaal

Johnny is een jonge boer in West-Yorkshire. De boerderij, met vooral veel schapen en een paar koeien, is van zijn familie. Zijn vader, die invalide is, woont er ook, net als zijn oma. Overdag werkt Johnny op de boerderij. ’s Avonds drinkt hij net zolang totdat hij laveloos is en als het zo uitkomt heeft hij anonieme seks met random mannen. Maar dan ontmoet hij Gheorghe, een Roemeense seizoenarbeider die komt helpen op de boerderij. Johnny en Gheorghe, die louter sexy wollen truien draagt, trekken de heuvels in om de ooien te helpen bij het lammeren. (Ja, dat is dus een werkwoord: “lammeren”!) Het liefdesverhaal dat zich vervolgens ontvouwt gaat eigenlijk niet zozeer over romantiek, maar over hoe eng het is om je kwetsbaar op te stellen tegenover een ander.

2. Over de maker

God’s Own Country is het speelfilmdebuut van Francis Lee, die niet alleen een naam heeft die goed op zijn plek zou zijn in een murder ballad, maar ook een baard die er niet in zou misstaan. (Zie foto!) Lee groeide zelf op een varkensboerderij op, ook in West Yorkshire. Als kind wist hij al wat hij wilde worden: acteur. En dat werd hij ook. Hij speelde in allerlei films en tv-series, meestal kleine rollen. Maar na zijn veertigste had hij er genoeg van. Hij zou zelf films gaan maken. In drie opeenvolgende jaren schreef en regisseerde hij eerst drie korte films. Vervolgens werkte hij aan het scenario van zijn eerste speelfilm. God’s Own Country ging in januari 2017 in première op het toonaangevende Amerikaanse filmfestival Sundance. De film werd er overladen met positieve reacties en won de prijs voor beste regie in de categorie World Cinema. Later zou God’s Own Country onder anderen nog vier British Independent Awards winnen, waaronder die voor beste film en beste acteur (voor Josh O’Connor, die Johnny speelt).

Photo by Agatha A. Nitecka

3. Over de vorm

Francis Lee dient het verhaal van Johnny en Gheorghe kaal op. Er zit vrijwel geen muziek in de film en ook de dialogen zijn beperkt. God’s Own Country is een stille film, maar zeker geen verstilde film. De emoties van de geliefden worden overgebracht aan de hand van gebaren, blikken, beelden. Op momenten waarop een andere filmmaker een gevoelig pianodeuntje had gebruikt om de emotie van de scène te onderstrepen, daar gebruikt Lee de montage. Op een emotioneel moment wordt er bijvoorbeeld kort gesneden naar een close-up van twee handen die elkaar raken. In een film die gaat over iemand die het moeilijk vindt om zijn gevoelens te tonen, is het passend dat de regisseur voor andere manieren kiest om zijn belevingswereld in beeld te brengen.

4. Over West-Yorkshire

De titel die Francis Lee koos verwijst naar de plek waar zijn film zich afspeelt. West-Yorkshire wordt namelijk wel “God’s own country” genoemd, of – laten we het voor het gemak even vertalen – “Gods eigenste streek”. Dat het er mooi is, mag voor zich spreken, maar Francis Lee dringt de schoonheid van het landschap niet aan de kijker op. Verwacht dus geen ansichtkaartfotografie of eindeloze panorama’s van heuvels en valleien. Sterker nog, meestal zit de camera dicht op de acteurs. In een interview met The Guardian zei Lee daar het volgende over: ‘Ik wilde het landschap laten zien zoals ik het zelf [als kind] had ervaren. Ik kreeg er geen gevoel van vrijheid of idylle. Soms voelde het zelfs benauwend en wreed. Ik wilde laten zien welk effect dit landschap had op de personages, in plaats van het landschap zelf te laten zien.’

5. Over een nieuwe filmstroming

De laatste jaren bereiken films over homoseksuele personages een steeds breder publiek. Denk aan Moonlight (Barry Jenkins), de underdog die vorig jaar -de Oscar voor beste film won. Aan Call Me by Your Name (Luca Guadagnino), waar we eerder dit jaar massaal bij wegsmolten. Aan de liefdesdrama’s Carol (Todd Haynes) en Brokeback Mountain (Ang Lee), die destijds – we hebben het over 2005 – een lans brak voor films met homoseksuele protagonisten. God’s Own Country laat zich vanwege zijn setting (veeteelt op het platteland) makkelijk vergelijken met Brokeback Mountain, maar is in feite een totaal ander soort film. Waar de geaardheid van de hoofdpersonen in Ang Lee’s film problematisch was (in het Wyoming van de jaren 60, waar Brokeback Mountain zich afspeelt, was homoseksualiteit zelfs bij de wet verboden), daar is dat in God’s Own Country geen punt. In plaats daarvan gaat de film over de worsteling van Johnny om wezenlijk contact te maken met de mensen om hem heen. Dit gegeven wordt ook wel “post-gay” genoemd. Dat de hoofdpersonen van post-gay-films homo zijn, is een feit. Maar de verhalen die deze films vertellen, gaan over heel andere zaken, net zoals bij films over hetero’s. Laten we hopen dat het een stroming wordt.

 

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te optimaliseren. Door cookies te accepteren help je ons om We Are Public verder te verbeteren. Meer informatie over ons cookie- en privacy beleid vind je hier.