Door de realistische lens van Ulrich Seidl

De Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl (1952) kijkt waar anderen liever wegkijken. Zijn ontregelende oeuvre bestaat uit films op het snijvlak van documentaire en speelfilm. Ze voelen ongelooflijk echt aan. Seidl filmt mensen – Oostenrijkers – in al hun banale excentriciteit: gerimpeld of dik, dementerend of consumerend, naakt in een Keniaanse hut of tongzoenend met hun hond. Met als resultaat dat je geschokt, gegeneerd en ontroerd toekijkt. Hij brengt het lijden van de alledaagse moderne mens haarscherp in beeld en schotelt het je zo pontificaal voor dat je niet anders kunt dan je helemaal onderdompelen in het werk van deze fascinerende cineast.