Een ritueel van herinneren en herbeleven

Een moeder verlaat haar geboortegrond en droomt van rijkdom en geluk in het koloniale Indochina. Haar hele spaargeld steekt ze in de aankoop van een waardeloze plantage die elk jaar wordt overstroomd door de oceaan.

Tegen dat water en tegen het corrupte bestuur van het kadaster begint ze een verbeten en bizar gevechtwaarin ze haar kinderen genadeloos meesleept en waaraan ze uiteindelijk bezwijkt. 

In De Eden Cinema van Marguerite Duras, onlangs voor het eerst vertaald in het Nederlands,  komen al haar bronnen samen. Er is de complexe band met haar moeder, haar jeugd in de kolonie en de verwarrende kracht van haar fysieke verlangens.